ری گیری طلا و مراحل انجام آن

توضیحات تکمیلی مراحل ری گیری :

1. نمونه برداری یا نمونه کوبی

مرحله اول در ریگیری طلا، همان نمونه برداری است، به این صورت که ابتدا قطعه‌ای از آن طلای آب شده را برمی‌دارند. طلای نمونه وزن بسیار کمی دارد و وزن آن چیزی حدود کمتر از نیم گرم است. سپس این طلای نیم گرمی را آسیاب و خرد می‌کنند، به‌طوری که طلا به قدری خرد شود که شبیه پودر باشد.

2. ذوب اولیه در ری‌گیری و ترکیب سرب و فلاکس

اکنون نوبت مرحله دوم می‌رسد، جایی که در آن طلای خرد و پودر شده را با مقداری سرب و فلاکس (مخروطی از سدیم کربنات و بوره) ترکیب می‌کند.

3. استفاده از بوته ذوب

بعد از ترکیب پودر طلا با سرب و فلاکس، این مخلوط را در ظرفی به نام بوته ذوب می‌ریزند. در واقع این ظرف برای ذوب کامل نمونه استفاده می‌شود. بوته ذوب ترکیبی از مواد آلیاژی متنوع مانند کوارتز، سرامیک و فولاد است 

غالبا از بوته‌های ذوب گرافیتی برای ذوب این ترکیب استفاده می‌کنند زیرا علاوه بر اینکه دقت ریگیری را تا حد زیادی بالا می‌برد، فرایند ذوب را نیز با سرعت بیش‌تری تکمیل می‌کند.

4. کوره ذوب در ری‌گیری طلا

بوته ذوب را وارد کوره‌های مخصوص ری گیری می‌کنند تا نمونه به طور کامل ذوب شود. بعد از آن ماده ذوب شده را داخل ظرف‌های چدنی قرار می‌دهند. این ظرف‌ها به صورت قرص است و برای سرد شدن ماده مذاب از آن استفاده می‌شود.

5 .کوپلاسیون در ری‌گیری طلا

مواد مذاب سرد شده را داخل بوته کوپل قرار می‌دهند و سپس وارد کوره می‌کنند تا دوباره ذوب شود. این مرحله همان مرحله‌ای است که فلزات اضافی مانند روی اکسید، سرب و مس از طلا به طور کامل جدا می‌شوند زیرا بوته کوپل ساختاری دارد که این مواد را به خود جذب می‌کند‌.

6. مرحله اسید کاری در ری‌گیری طلا

طلایی که وارد مرحله اسید کاری می‌شود، همان طلای کوپلاسیون شده است که دیگر خبری از سرب و برخی از فلزات دیگر در ترکیب طلا نیست. سپس، طلای کولاسیون شده را با اسید نیتریک ترکیب می‌کند و به این ترتیب فلزات دیگر مانند نیکل و مس به خاطر فشاری که اسید نیتریک روی آن‌ها وارد می‌کند، به طور کامل از طلا جدا می‌شود.

7. تعیین وزن طلا و انگ زدن

اکنون طلا به مرحله‌ای رسیده است که خلوص قابل قبولی دارد و می‌توان درصد آن را مشخص کرد. در نتیجه، در این آزمایشگاه‌ها از ترازوهای الکترونیکی آزمایشگاهی با دقت بالا استفاده می‌کنند. بعد از آن، مقدار وزن نمونه اولیه را با مقدار وزن طلای به دست آمده مقایسه کرده و از این طریق عیار طلا را می‌سنجند. 

بدون شک و به طور طبیعی، وزن نمونه خالص شده باید کمتر از وزن اولیه باشد. همچنین، هر چقدر اختلاف وزنی بین این دو نمونه کمتر باشد، طلای به دست آمده، طلای خالص‌تری است و عیار بالاتری دارد.

بعد از تعیین عیار طلا نوبت به مرحله انگ زدن می‌رسد، جایی که در آن یک کد روی طلا هک می‌کنند که عیار طلا را نشان می‌دهد. انگ زدن روی طلا همان هک کردن عیار طلا روی خود طلاست.